neye asık olunur biliyor musunuz?

tesadüflere…bir sürü tesadüften dolayı birinden çok etkilenebilirsiniz, ya da bulduÄŸunuz ‘tesadüfi’ ortak yanlardan, dünyada sizle bu özelliÄŸi paylaÅŸan birisi daha olduÄŸunu keÅŸfinizden dolayı etkilenirsiniz.

bir gün içinde yüzlerce insan görüyoruz, aslında belki içlerinde bize uyacak, bize paralel olanları var, ama maalesef çoğu geçip gidiyor hayatımızdan, metroda size gülümseyen bir çift göz, otobüste okuduğu kitabı beğendiniz biri, ya da mp3 çalarından gelen sesten müzik zevkini beğendiniz biri. Nasıl tanışabilirsiniz ki? Tesadüf eseri..

Belki aynı otobüsle giderken ortak bir arkadaşınız muhabbet açar, belki başka yerde bir daha karşılaşırsınız, ya da ne bileyim belki aynı okuldasınızdır, aynı dersi alıyorsunuzdur.

Aynı dersi almak bile zorlu bir ÅŸans, aynı yıllar içerisinde okula gidip o dersi o dönem seçmiÅŸ olmak hatta o dersin aynı ‘section’ında olmak…Belki bu da yetersiz olur. Derse girdiÄŸiniz herkesi tanıyor musunuz?

Belki sonra o dersin bir etkinliÄŸine katılırsınız, organize eden hocanın hatrına, sevdiÄŸiniz derse bir katkınız olsun diye.Tek başınıza.Çıkıp ‘Commandante Che Guevera’ söylersiniz, bir grup öğrenciyle, tek kiÅŸinin katılmış olduÄŸu fotoÄŸraf yarışmasında da birinci olursunuz (!?) Bir Ä°spanya gezi rehberi, birkaç CD kazanırsınız Ä°spanyol. Sonra birileri gitar çalar…Bir anda lise 2’ye gidersiniz. Lise 2 sınıfınızın karşı balkonundan flamenko gitar çalan amcayı hatırlarsınız.

Sonra Vicente Amigo çalar, aklınıza bir sınıf arkadaşınızın söylemiş olduğu bir şarkı gelir. Tres Notas Para Decir Te Quiero. Çok heyecanlandırmıştır sizi bu isim lisedeyken, ilk kez şarkıyı çaldığınızda ise enstrümantal olduğunu görürsünüz.

Demek ki notalarla da ifade edilebiliyor…

Tres notas’ın çaldığı ÅŸarkıya göre daha bilindik olduÄŸunu düşünürsünüz..Performans biter, gider section arkadaşınızı bulursunuz, neden daha bilindik olanı çalmadığını sorarsınız. Zor bir parça der…DiÄŸer çaldığı ÅŸarkıyı kendinize yollanılması üzere emailinizi verirsiniz.

Ama kaybolmuÅŸtur verdiÄŸiniz kağıt…Okulun da son günleridir…

Ama ne tesadüftür ki…

Yolda tekrar karşılaşılır, tesadüfen, Email bir daha verilir. Akşama gelmiştir, bir de Vicente Amigo nun son albümü için link. Siz de birkaç müzik blogu yollarsınız. Muhabbet kapanır.

Aylar geçer aradan…

Åžu last.fm i yıllardır kullanıyoruz, takdir ediyoruz. Bari üyesi olalım biraz, adamlar para kazansın der üye olursunuz. Böylece profilinize bakmış olanları görebilme hakkı doÄŸar. Profilinize biri bakmıştır. Paralı üye olmamış olsanız geçip gidecektir bu kiÅŸi… O da ne!?

Suratı gözükmeyen bir resim, 22 yaÅŸ, müzik zevk uyumu harikulade, ortak bir sürü flamenko, üniversite BoÄŸaziçi…

Böyle biri var ve ben tanımıyorsam ayıp dersiniz, mesaj atarsınız, tanıyorum sanki gibilerinden. Karşı taraf ‘ çekinme, tanıyorum de ‘ der , sanki Ti ye alır gibi… Kafanız karışır. Adını sorarsınız. ‘bu numaralar eskide kalmadı mı ‘ der, ilk mesajı siz attığınızdan, her profiline gelene mesaj atan, meraklı kız pozisyonuna düşersiniz.Bir anlamda hem sinir olmuÅŸsunuzdur hem de bu kim diye içiniz içinizi yer.

Section arkadaşınızın aylar önceki emailini bulup email atarsınız. Last.fm hesabın var mı , biriyle tanıştım sen sandım ama değilsin sanırım diye. Sanki o olmasa dünya yarılacak. Güler ve bu kadar ciddiye alacağını tahmin etmemiştim.Evet benim o der.

Der.
Şimdi başka bir tesadüf devreye girecek.

Google sistemi, karşılıklı emailleÅŸmelerden ötürü, birbirinizi Gtalk uygulamasına ekler. Böylece messenger sistemi altında da online,offline durumunuzu görebiliyor olursunuz. Bu durumda muhabbetin tekrar baÅŸlamaması elden deÄŸildir tabii…

KonuÅŸulur konuÅŸulur.Ä°stanbul’a flamenko festivalleri, konserleri verilecektir. Hadi gidelim denir…4-5 ortak bilet alınır.

Yine büyük tesadüfler eseri ilk konserden 12 saat sonra, aynı semtte aynı sokakta aynı mekanda karşılaşılır mı?..Bir hayal kırıklığı takip eder, Hayal mi? Gerçek mi? Nasıl olur, bu kadar da olur mu… Åžimdi ne olacak, nasıl hareket etmeli… Hayatında biri olan birisiyle bu kadar yakın temasta bulunmak doÄŸru mudur, bu kadar çok ortak konsere gitmek, konuÅŸmak hem de baÅŸkası olduÄŸunu bile bile. En azından vitesi azaltma kararı alınır, bir açıklama gelecektir, ya da mevzu açılacaktır.

Açılmaz.

Hiçbir şey olmamış gibi, sanki ilk konser sonrasında karşılaşılmamış gibi devam eder her şey. Bir tedirginlik vardır tabii. Kafalar karıştıktır.

KonuÅŸulur, sonunda. Bir baÅŸkası zaten çoktandır yoktur.Hatta karşılaÅŸmadan sonra…. Ama görülmüştür bir kere. El ele. Size bir ÅŸey ifade etmeyen birisinin elini tutmazsınız diye düşünülür, ya da tutuyorsanız da bu akıllarda soru iÅŸareti doÄŸurur.

Berabersinizdir, bir buçuk ay olmuÅŸtur. Okulda klasik müzik akÅŸamlarında bir performans verecektir Section arkadaşınız :) Yine tedirginsinizdir, bir sürü arkadaşıyla tanışacaksınızdır. Yerinizi alırsınız. Konser baÅŸlar, sıra ona gelir. Vicente Amigo’dur yine çalan.2. ÅŸarkı baÅŸlar…O da ne???bir anda bu melodi baÅŸlar
kulaklarınıza inanamazsınız…

Çünkü Tres Notas Para Decir Te Quiero’ ya göndermedir bu ve o salonda onca kiÅŸinin arasında bu geçiÅŸi nedeniyle beraber sırf 2 kiÅŸi anlar salonda belki de…Nutkunuz tutulmuÅŸtur. Etrafınıza bakarsınız, sizden baÅŸka adrenalini yükselmiÅŸ yok gibidir… ÅžaÅŸkınlık hayranlık bir sürü duygu benliÄŸinizi kaplar. Ama içinizde yaÅŸarsınız …

Ä°ÅŸte böyle bir ÅŸey…
tesadüfler silsilesi, oluÅŸumlar, hisler …