Topkapı Sarayı, Çin Hazineleri, Harem, El Hamra… Hatlar karıstı?!

Topkapı Sarayı, Çin Hazineleri, Harem, El Hamra… Hatlar karıstı?!

Çin Hazineleri Sergisi için Topkapı Sarayı’nı ziyaret edelim dedik Mısra’yla. 4 tane Terrakota askeri, bir at, koşum takımlarından parçalar ve çeşitli Çin hanedanlıklarından kıymetli parçalar vardı sergide. Çok büyük bir sergi değil açıkçası.
Ben de uzun süredir Topkapı Sarayı’nı gezmemiştim. Hatta ilkokul-ortaokul civarına denk geliyordu iki gezişim de. Ondan bu yaş gözlerimle çok daha farklı geldi saray bana. Harem’i çok merak ettiğimden kapanışına yarım saat kala hemen bilet aldım. Biraz hızlı bir tur oldu ama yine de çok etkilendim. İnsan o döneme ait bir sürü kitap okuyunca gerçekten de o mekanları görmek size farklı duygular veriyor. Nedense El Hamra sarayına benzettim iç dekorasyonunu Harem’in. El Hamra çok daha görkemli; çok ince işlemeler var ama Harem’de de çok güzel çiniler vardı. Duvarlarda ayetler olduğunu tahmin ettiğim yazılar aynen El Hamra‘yı anımsattı bana.
Pencereler önünde çürürken…

O odaları gördüm sonra… Yoksa koğuş mu desem? Düşündüm. Ne ihtiraslar ne kıskançlıklar ne cinayetler vuku bulmuştur bu kısıtlı alanda. Sarayda kölelik. Oksimoron gibi değil mi? Aslında hanedanlık aileleri de ne kadar ihtişamlı yaşasalar da kurallar ve kaideler arasında kendileri olamıyorlar hiçbir zaman. Bazen çocuk doğurup kendileri bile bakamıyorlar. Ellerinden alınıyor doğar doğmaz; kendi yavrularıyla bile belli mesafeler ve ölçüler içinde bir ilişki kurmak durumundalar. Ama cariyelik? O apayrı bir boyut. Kendini sevdirmeye çalışmak; paçayı yırtmak için milim milim dokumak planlarını, stratejilerini. Öne çıkmak; öndeki pozisyonunu korumak. Her şey strateji ve ileri görüşlülük üzerine kurulu.

Uzun süredir aynı romanı okuyorum. Hala bitiremedim. Uzun süre metroda reklamını görmüştüm: Mühtedi Kilise’den Camiye. Anında ilgimi çekmişti tabii.  Hikayenin, hayatı denizlerde geçen ve Osmanlı için çalışan Reislerden biri olan Kılıç Ali Paşa’nın hayatı olduğunu bilmiyordum ilk başta. Dönem Kanuni dönemi. Seferden sefere, zaferden yenilgiye. Sular üzerinde geçen bir ömür.

Bir yandan da Muhteşem Yüzyıl’ı izleme fırsatı buldum son 5 bölümdür. Her koldan Osmanlı etkisi altında olunca Harem’i gezmek tüylerimi bir ayrı ürpertti. Taşlara dokundum, irkildim. Bir ses duydum:
-Beğendiniz mi hanfendi? Günümüze geri döndüm; güvenlik görevlileri benim ilgi dolu bakışlarımı fark etmişler herhalde. Ne diyeceğimi bilemedim. İnsanların zorla getirilip kapatıldıkları bir yeri nasıl beğendim diyebilirdim ki? – Beğenmişsiniz, belli. Biz artık her gün göre göre sıkıldık, dedi.-Doğrudur, dedim…

Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Share on Google+0Email this to someone
Written by EGe

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir